Jednym z kryteriów diagnostycznych spektrum autyzmu jest powtarzające się, specyficzne i stereotypowe zachowanie. Co to właściwie oznacza?
Dzieci w spektrum bardzo często wybierają zabawę, w której czynności są powtarzalne lub rutynowe. Przykładem może być poruszanie przedmiotami np. na boki, bez innych form aktywności, wprawianie ich w ruch wirowy (kręcenie). Często są to również zabawy z wykorzystaniem różnych postaci, np. lalek, lecz bez budowania fabuły, scenki (np. zabawa w dom) lub brak umiejętności wchodzenia w role.
Popularną formą aktywności jest również układanie zabawek w szeregu. Należy pamiętać jednak, że jedna forma zabawy w ten sposób nie oznacza już, że zachowanie dziecka spełnia kryteria diagnostyczne. Jeśli oprócz tej jednej zabawy ustawiania przedmiotów w rządku dziecko wykorzystuje inne formy, jak np. elastyczne podejmowanie i odgrywanie ról, wykorzystywanie różnych zabawek, tworzenie scenariuszy i fabuły (odpowiednie do wieku) – to nie musimy się od razu niepokoić.
Pamiętajmy – aby spełnić kryteria diagnozy spektrum autyzmu, muszą występować różne zachowania charakterystyczne dla tego zaburzenia. Jeśli niepokoi nas jednak zachowanie dziecka, zachęcamy do rozmowy z wychowawcą oraz psychologiem – który pomoże ocenić, czy obserwowane aktywności mogą świadczyć o zaburzeniu.
